Strona główna » Włochy » Nawet gosposia ma swoje prawa
 
 
Praca sezonowa
Niemcy
Na zbiory do Niemiec
Włochy
Francja
Austria
Holandia
Hiszpania
Skandynawia
Kraje pozostałe
Europa

Uwaga! Wszystkie teksty
pochodzą z dwutygodnika:
"Praca i Nauka za granicą".
Oszukany, oszukana
2.12.2005r.

WŁOCHY | Warto pracować legalnie
Nawet gosposia ma swoje prawa

We Włoszech zagraniczne gosposie i opiekunki to przede wszystkim Polki. Zdecydowana większość z nich pracuje nielegalnie i nie ma żadnych praw. A wystarczy 150 euro miesięcznie, aby zyskać wszystkie możliwe przywileje...

          Polki pracują we Włoszech na czarno, bo zawsze w tym kraju potrzebowaliśmy zezwoleń na pracę, o co przez lata nie było łatwo. Jednak teraz sytuacja uległa radykalnej zmianie. Kontyngent pozwoleń jest duży i ciągle niewykorzystany. Obecnie praktycznie każde podanie jest rozpatrywane pozytywnie, szczególnie gdy chodzi o pracę w charakterze gosposi lub opiekunki, których to czynności rodowite Włoszki nie chcą się podejmować. Trzeba tylko przekonać pracodawcę, aby zechciał zalegalizować zatrudnienie, a potem dokładał co miesiąc około 150 euro na nasze ubezpieczenie.

450 euro kwartalnie
          Składki ubezpieczeniowe jakim podlegają osoby zatrudniane prywatnie we włoskich domach są uzależnione od stawki godzinowej oraz  liczby przepracowanych godzin.
          Składki są finansowane zarówno przez pracodawcę, jak i pracownika. Pierwsze trzy poziomy dotyczą osób, które pracują po kilka, kilkanaście godzin tygodniowo. Polki zwykle pracują znacznie dłużej, zatem w ich przypadku składka wynosi 0,88 euro za każdą przepracowaną godzinę. Przy założeniu, że w tygodniu pracuje się 40 godzin, składka kwartalna (w takich bowiem ratach opłaca się we Włoszech ubezpieczenie) wyniesie około 450 euro. Z tej sumy około 100 euro przypada na pracownika, a reszta na pracodawcę. Łączny koszt ubezpieczenia wynosi zatem około 150 euro miesięcznie.

Czas pracy
          Włoskie prawo ściśle reguluje maksymalny czas pracy pomocy domowych. Osoby, które mieszkają razem z pracodawcą mogą pracować do 54 godzin tygodniowo, zaś osoby dochodzące nie dłużej jak 44 godziny. Dopuszcza się pracę w godzinach nadliczbowych i w nocy, ale wówczas należy się inna, podwyższona stawka godzinowa.

W razie choroby lub wypadku
          Jeśli zdarzy ci się choroba albo wypadek w pierwszych miesiącach pracy to pracodawca musi czekać na twój powrót najwyżej 10 dni. Jeśli pracowałeś więcej jak 6 miesięcy, ale krócej niż rok, to ten okres wydłuża się do 45 dni. Natomiast osoby, które pracują ponad dwa lata mogą sobie pozwolić na chorowanie nawet przez 180 dni.
          Dni chorobowe są płatne, ale z pewnymi ograniczeniami. Za pierwsze trzy dni należy się 50% wynagrodzenia, a za pozostałe 100%. Ograniczona jest także liczba dni chorobowych opłacanych przez pracodawcę. Osoby początkujące mogą liczyć na 8 dni, pracujące ponad pół roku na 10 dni, a powyżej dwóch lat na 15 dni. Potem wypłatę świadczeń przechodzi na barki firmy ubezpieczeniowej.  

Prawo do urlopu  
          Podobnie jak u nas, pracownik nabywa prawo do płatnego urlopu wypoczynkowego po przepracowaniu roku pracy. Wymiar urlopu wynosi 26 dni roboczych i może być rozłożony najwyżej na dwa okresy. Jeśli pracowaliśmy u danego pracodawcy krócej, np. tylko pół roku, wówczas mamy prawo do proporcjonalnie krótszego okresu urlopowego, w tym przypadku do 13 dni.
          Uwaga, jeśli pracodawca zapewniał nam zakwaterowanie i wyżywienie to na czas urlopu należy nam się dieta w wysokości 4,21 euro dziennie. Oczywiście, nie możemy liczyc na taki dodatek jeśli spędzamy urlop przebywając ciągle pod dachem pracodawcy.

„Trzynastka”
          Wszyscy Włosi zatrudnieni na stałe maja prawo do trzynastej pensji. Wypłacana jest ona na koniec roku i wynosi tyle ile średnia miesięczna z danego okresu pracy. Jeśli czas pracy był krótszy i wyniósł np. pół roku wówczas dodatkowa wypłata również przysługuje, ale w wysokości połowy miesięcznej pensji.  

Na kłopoty związki
          Jedna z naszych czytelniczek pracowała we Włoszech przez kilka lat jako opiekunka starszego człowieka. Na początku miała opłacane składki, ale potem jej włoski pracodawca postanowił zaoszczędzić. Gdy sprawa wyszła na jaw postanowił z miejsca wymówić jej pracę i wyrzucił na bruk. Polka nie dała jednak za wygraną. Poszła poskarżyć się na policję i do miejscowych związków zawodowych. Tu i tam jej pomogli. Teraz w opałach jest jej były pracodawca.
          Wniosek stąd płynie taki: Starajcie się za wszelką cenę skłonić waszych włoskich mocodawców do spisania formalnej umowy o pracy, a potem aby uregulowali pierwsze składki. Dalej będzie wam już znacznie łatwiej. Związkowcy i policją chętnie pomogą.

Józef Leszczyński


SKŁADKI UBEZPIECZENIOWE ZA KAŻDĄ PRZEPRACOWANĄ GODZINĘ

Stawka za godzinęWysokość składki ogółemSkładka płacona przez pracownika
do 6,30 euro1,21 euro0,26 centów
od 6,31 do 7,69 euro1,37 euro0,30 centów
ponad 7,69 euro1,67 euro0,36 centów
ponad 24 godziny tygodniowo
0,88 euro0,19 centów


 

Porady prawne
Niemiecki paszport
Adwokaci polskojęzyczni w Niemczech
Niemieckie przepisy
Sonda
Czy uważasz, że Polska powinna znieść wszelkie ograniczenia przy zatrudnianiu Ukrainców?