Strona główna » Włochy » Sezon w Italii
 
 
Praca sezonowa
Niemcy
Na zbiory do Niemiec
Włochy
Francja
Austria
Holandia
Hiszpania
Skandynawia
Kraje pozostałe
Europa

Uwaga! Wszystkie teksty
pochodzą z dwutygodnika:
"Praca i Nauka za granicą".
Oszukany, oszukana
23.09.2005r.

ZBIORY | Oliwki i pomarańcze
Sezon w Italii

Wydawałoby się, że na pracę sezonową przy zbiorach owoców trzeba czekać aż do przyszłego roku. Nic bardziej mylnego. Niektóre dopiero zaczynają dojrzewać.

OLIWKI
          Oliwki europejskie uprawiane są głównie w krajach śródziemnomorskich. Otrzymywany z nich olej służy nie tylko do celów spożywczych. Ma także zastosowanie w kosmetyce i lecznictwie. Istnieje wiele odmian tych owoców. W każdym państwie, a nawet regionie czy prowincji występują inne, często charakterystyczne dla konkretnego regionu.
          Praca przy ich zbiorach jest taka jaką lubimy. Łatwa i przyjemna. Pod wiekowymi zazwyczaj drzewami rozkłada się siatkę, na którą opadają strząsane oliwki. Stosuje się w tym celu dwie metody. Albo sczesuje się owoce z gałęzi stojąc na drabinie, albo uderza w pień solidnym kijem tak by opadły. Potem wszystko wsypywane jest do skrzynek. Zdarza się też, że zrywane są po prostu ręcznie.
          Rano – przed przystąpieniem do pracy –  trzeba czekać aż owoce będą suche, aż znikną ślady rosy. W przeciwnym razie mogą szybko spleśnieć.
          Zbiory rozpoczynają się w listopadzie, a trwają mniej więcej do grudnia – stycznia. Wszystko zależy od uprawianych gatunków.

POMARAŃCZE
          Te owoce są najbardziej popularne wśród cytrusów. Sezon na nie przypada głównie w zimie. Trwa mniej więcej od listopada do kwietnia. Jest to  zależne – podobnie jak w przypadku oliwek – od uprawianych na danej plantacji odmian. Niektóre zaczynają owocować wcześniej, inne nieco później. Poza tym czas owocowania też jest różny.
          Zrywanie, a właściwe ścinanie pomarańczy też nie jest skomplikowane. Do pracy używa się specjalnych nożyczek. Zrywanie też jest możliwe, ale nie jest zalecane, gdyż w ten sposób można oderwać  kawałek skórki i taki owoc szybko spleśnieje. Pracując na plantacji cytrusowej należy pamiętać o stosowaniu rękawic i bluzy z długim rękawem. To dlatego, że drzewa mają kolce – zwłaszcza te duże – i łatwo o zranienie czy zadrapanie. Podobnie jak oliwki – pomarańcze tnie się gdy są suche. Mokre owoce szybko się psują.

Urszula Garbacz

W królestwie oliwek
          Ojczyzna Dantego to drugi na świecie producent oliwek. Popularne tu odmiany to między innymi Coratina, Oliarolal Barese, Cellina di Nardo, Leccino czy też Frantoio.
          Główne miejsca uprawy oliwek we Włoszech to:
Puglia (Apulla) – prowincja Bari (Monopoli, Bitonto, okolice Bari), prowincja Brindisi (Carovigno Ceglie Messapica, Cisternino, Fasano, Ostuni, San Michele Salentino, San Vito Dei Normanni, Villa Castelli), prowincja Foggia (Cerignola, San Severo, Racale, Orta Nova), prowincja Lecce ( Alliste), Prowincja Taranto (Crispiano, Massafra, Pulsano, Grottaglie)
Molise – prowincja Campobasso (okolice Termoli)
Campania – prowincja Salerno (Amalfi, Cilento, Pisciotta)
Calabria – prowincja Catanzaro ( Curinga, Pianopoli, Maida, San Pietro a Maida, Gizzeria, Peroleto Antico, Lamezia Terme), prowincja Consenza (Rossano), prowincja Crotona, Prowincja Reggio Calabria
Abruzzo – prowincja Chieti, prowincja Teramo
Umbria – prowincja Perugia (okolice Perugii, Spoleto)
Lazio – prowincja Rzym, prowincja Rieti (Poggio Mirteto)
Toscana – prowincja Pisa, prowincja Siena, prowincja Arezzo
Emilia Romagna – prowincja Forli (Cesena), prowincja Ravena, prowincja Rimini
Liguria – prowincja Genowa
Lombardia – prowincja Brescia, prowincja Mantova, prowincja Como (okolice Como), prowincja Lecco, prowincja Bergamo
Veneto – prowincja Verona
Sardynia – prowincja Cagliari
Sycylia – prowincja Messina (okolice Taorminy), prowincja Catania, prowincja Ragusa, prowincja Syracusa, prowincja Trapani (w poblizu Partanny)

W pomarańczowym gaju
          Jeśli chodzi o te owoce, to Włochy są na drugim miejscu wśród producentów europejskich (pierwsza jest Hiszpania).
          Najwięcej plantacji znajduje się w takich regionach jak:
Puglia (Apulla) – prowincja Taranto (okolice Palagiano, okolice Taranto, Massafra, Ginosa, Castellaneta, Palagianello, Statte, prowincja Foggia (półwysep Gargano, Rodi Garganico, peschia, Vieste)
Calabria – prowincja Reggio Calabria, prowincja Vibo Valentia, prowincja Crotone, prowincja Soverato, prowincja Consenza (Rossano)
Basilicata – prowincja Matera, prowincja Potenza (Maratea)
Campania – prowincja Salerno (półwysep Salerno, Amalfi)                Minori
Sycylia – prowincja Catania (okolice Palermo), prowincja Ragusa, prowincja Syracusa, prowincja Enna, prowincja Messina (okolice miejscowości Taormina)
Liguria – prowincja Genowa, prowincja La Spezia, prowincja Savona, prowincja Imperia
Lazio – prowincja Rieti
Sardynia – prowincja Cagliari, prowincja Nuoro

LEGALNIE CZY NA CZARNO?
          Do wyboru mamy dwie opcje. Praca z kontraktem, lub bez. W tym pierwszym przypadku musimy uzbroić się w cierpliwość, gdyż załatwienie formalności zajmuje trochę czasu. Najważniejsze w tym wypadku jest znalezienie pracodawcy, który zechciałby nas zatrudnić. Ten wysyła podanie o zezwolenie na pracę dla cudzoziemca (wraz z innymi wymaganymi dokumentami) – do Sportello Unico – komórki zajmującej się sprawami imigracyjnymi. O tym czy dostaniemy wymagane pozwolenie do podjęcia pracy i otrzymania karty pobytu decyduje Powiatowa Dyrekcja Pracy (Direzione Provinciale del Lavoro). Zostanie nam ono przyznane, pod warunkiem, że nie został jeszcze wyczerpany limit pozwoleń ustalony przez włoskie ministerstwo pracy na dany rok.
          Jeżeli nie zależy nam na pracy z umową – możemy spróbować poszukać czegoś na czarno. To dobry pomysł, jeśli wziąć pod uwagę fakt, że wtedy możemy swobodnie przenosić się z regionu do regionu, z plantacji na plantację, tam gdzie lepiej płacą i owoce jeszcze wiszą na drzewach.
          Włosi bardzo chętnie widzą u siebie nielegalnych pracowników. Istnieją nawet specjalne punkty – miejsca znane zarówno pracodawcom jak i poszukującym zajęcia, gdzie ci drudzy czekają na swoją szansę. Wśród oczekujących nie brakuje – obok Polaków – Ukraińców, Rumunów czy też osób przybyłych z Afryki. Włoscy plantatorzy preferują jednak naszych rodaków.
          Najlepiej – zwłaszcza w przypadku nielegalnego zatrudnienia – znaleźć sobie pracę za pośrednictwem kogoś znajomego. Kogoś, kto jest we Włoszech aktualnie lub przebywał tam wcześniej. Daje to większą gwarancje na pracę u uczciwego plantatora.  Odważni mogą pokusić się o wyjazd w ciemno i poszukanie czegoś na miejscu.
          Do tych, którzy chcą zaryzykować i zdać się na pośredników obiecujących pracę – apelujemy o rozwagę i ostrożność. Wielu z tych pośredników to zwykli oszuści i naciągacze.

ILE MOŻNA ZAROBIĆ?
          Zarobki we Włoszech są nieco niższe niż na przykład w Hiszpanii przy takich samych zbiorach. Włosi słabo płacą zwłaszcza na południu kraju. Za 7-8 godzin możemy dostać 25-30 euro. Przy zbiorach oliwek możemy się spodziewać innego naliczania nam wypłaty. Czasami pracodawca płaci od zebranego kwintala, 18-25 euro, co w praktyce oznacza około 3 euro za godzinę.


 

Porady prawne
Niemiecki paszport
Adwokaci polskojęzyczni w Niemczech
Niemieckie przepisy
Sonda
Czy uważasz, że Polska powinna znieść wszelkie ograniczenia przy zatrudnianiu Ukrainców?